1633 ജൂൺ 22, ശാസ്ത്രചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കറുത്ത അധ്യായങ്ങളിലൊന്ന് എഴുതപ്പെട്ട ദിനം. ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന ഗലീലിയോ ഗലീലിക്ക് തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടെത്തലായ ‘സൂര്യനാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം, ഭൂമിയടക്കമുള്ള ഗ്രഹങ്ങൾ അതിന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു’ എന്ന സത്യം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തിരുത്തിപ്പറയേണ്ടി വന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കടുത്ത സമ്മർദ്ദത്തിനും ഭീഷണികൾക്കും മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്താൻ ആ മഹാശാസ്ത്രജ്ഞൻ നിർബന്ധിതനായിട്ട് ഇന്ന് 393 വർഷം തികയുന്നു.
(എങ്കിലും ബ്രാക്കറ്റിൽ (സ) ഉള്ള വേറോരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ അതിനൊക്കെ മുൻപേ ഇതൊക്കെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു എന്നാണ് നുമ്മടെ സയിന്റിഫിക്ക് ടെമ്പർ കുറച്ച് കൂടുതലുള്ള മേനോൻറെ മോൻ സി എം പറയുന്നത്! എന്നത് കേൾക്കുമ്പോഴാണ് ഒരാശ്വാസം!)
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയായിരുന്നു പ്രപഞ്ചസത്യങ്ങളുടെ അവസാന വാക്ക്. സൂര്യനും മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളും ഭൂമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു എന്ന അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും ടോളമിയുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സഭ അക്ഷരംപ്രതി വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നിക്കോളസ് കോപ്പർനിക്കസ് മുന്നോട്ടുവെച്ച, സൂര്യനാണ് കേന്ദ്രം എന്ന ‘സൗരയൂഥ മാതൃക’ സഭയ്ക്ക് തീർത്തും അസ്വീകാര്യമായിരുന്നു. ഇത് ബൈബിൾ വചനങ്ങൾക്ക് എതിരാണെന്ന് അവർ വാദിച്ചു.
ഈ ഒരു പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഗലീലിയോ തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുമായി രംഗത്തുവരുന്നത്. സ്വന്തമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ദൂരദർശിനിയിലൂടെ അദ്ദേഹം ആകാശത്തേക്ക് കണ്ണുനട്ടു. വ്യാഴത്തിന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ഉപഗ്രഹങ്ങളെയും, ശുക്രന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളെയും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം തന്നെ കോപ്പർനിക്കസിന്റെ വാദങ്ങളെ ശരിവയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു. ഗലീലിയോ തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ 1632-ൽ ഒരു പുസ്തകമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങിയതോടെ സഭയും ഗലീലിയോയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം തുടങ്ങി. ഗലീലിയോയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ബൈബിളിന്റെ ആധികാരികതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുവെന്ന് സഭ കരുതി. മതദ്രോഹക്കുറ്റം ചുമത്തി അദ്ദേഹത്തെ റോമിലെ ഇൻക്വിസിഷൻ എന്ന മതകോടതിക്ക് മുന്നിൽ വിചാരണയ്ക്കായി വിളിപ്പിച്ചു. തന്റെ വാദങ്ങൾ പിൻവലിച്ചില്ലെങ്കിൽ കടുത്ത പീഡനങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന് കോടതി ഗലീലിയോയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
പ്രായമായതും അനാരോഗ്യവാനുമായ ഗലീലിയോയ്ക്ക് സഭയുടെ ചോദ്യം ചെയ്യലുകളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ വിശ്വാസങ്ങളോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും, ഒടുവിൽ വധശിക്ഷയുടെയും പീഡനങ്ങളുടെയും മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു. 1633 ജൂൺ 22-ന്, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് തന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ തെറ്റാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് സത്യം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.
തന്റെ വാദങ്ങൾ പിൻവലിച്ചുവെങ്കിലും സഭ അദ്ദേഹത്തെ വെറുതെ വിട്ടില്ല. ഗലീലിയോയുടെ പുസ്തകം നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തെ ശിഷ്ടകാലം മുഴുവൻ വീട്ടുതടങ്കലിൽ പാർപ്പിച്ചു. ആ ഏകാന്തതയിൽ, അന്ധനായി അദ്ദേഹം തന്റെ അവസാന നാളുകൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി. എങ്കിലും വീട്ടുതടങ്കലിലിരുന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ അവസാനത്തെ വലിയ കൃതിയായ ‘Two New Sciences’ പൂർത്തിയാക്കി, അത് പിന്നീട് പദാർത്ഥവിജ്ഞാനീയത്തിന് വലിയ സംഭാവനകൾ നൽകി.
“എന്നിട്ടും അത് ചലിക്കുന്നു…” എന്ന് ഗലീലിയോ വിചാരണയ്ക്ക് ശേഷം പിറുപിറുത്തു എന്നൊരു കഥ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ഇത് ചരിത്രപരമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഗലീലിയോയുടെ അടിയുറച്ച ബോധ്യങ്ങളെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സത്യം ഒരിക്കലും മറച്ചുവെക്കാനാവില്ലെന്നും അത് ഒരുനാൾ പുറത്തുവരുമെന്നും ആ മഹാശാസ്ത്രജ്ഞന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഗലീലിയോയുടെ വിചാരണ ശാസ്ത്രവും മതവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായാണ് ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. അന്ധമായ വിശ്വാസങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ശാസ്ത്രീയമായ അന്വേഷണങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതെന്ന് ഈ സംഭവം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1992-ൽ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഗലീലിയോയുടെ കാര്യത്തിൽ സഭയ്ക്ക് തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് ഔദ്യോഗികമായി സമ്മതിച്ചു.
ഇന്ന് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ ആ നേട്ടങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഗലീലിയോയെപ്പോലുള്ളവർ അനുഭവിച്ച ത്യാഗങ്ങളുടെയും സഹനങ്ങളുടെയും വലിയൊരു ചരിത്രമുണ്ട്. സത്യത്തിനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നവർ എക്കാലത്തും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രതിസന്ധികളുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ് ഗലീലിയോ. ആധുനിക ബഹിരാകാശ ശാസ്ത്രം കുതിച്ചുയരുമ്പോൾ, ആദ്യമായി ആകാശത്തിന്റെ സത്യം കണ്ടെത്തിയ ആ മനുഷ്യനെ നാം മറക്കാൻ പാടില്ല.