ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങളുടെ ചരിത്രം എപ്പോഴും വിസ്മയങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഭൂമി ഭരിച്ചിരുന്നത് ഇന്നത്തെ സസ്തനികളുടെ പൂർവ്വികരായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത പലപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും. എന്നാൽ, 250 ദശലക്ഷം വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു പുതിയ ഫോസിൽ കണ്ടെത്തൽ, നമ്മുടെ കുടുംബവൃക്ഷത്തിന്റെ വേരുകൾ എവിടെയാണെന്നും എങ്ങനെയാണ് അവ വലിയൊരു വംശനാശത്തെ അതിജീവിച്ചതെന്നും ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നു. സസ്തനികളുടെ പൂർവ്വികർ മുട്ടയിട്ടിരുന്നു എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവ് നൽകുന്ന ഈ കണ്ടെത്തൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ പുരാവസ്തു ഗവേഷകരാണ് നടത്തിയത്.
“ലിസ്ട്രോസോറസ്” എന്ന് പേരുള്ള, ഏകദേശം ഒരു പന്നിയുടെ വലിപ്പമുള്ള ജീവിയുടെ ഭ്രൂണമാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. 252 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന, ഭൂമിയിലെ 90 ശതമാനം ജീവജാലങ്ങളെയും തുടച്ചുനീക്കിയ “ഗ്രേറ്റ് ഡൈയിംഗ്” അഥവാ മഹാമരണത്തെ അതിജീവിച്ച അപൂർവ്വം വർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നാണ് ലിസ്ട്രോസോറസ്. ഒരു പാറയ്ക്കുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയ നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയ ഈ ഭ്രൂണത്തെ അത്യാധുനികമായ സിൻക്രോട്രോൺ എക്സ്-റേ സ്കാനിംഗിന് വിധേയമാക്കിയപ്പോഴാണ് സസ്തനികളുടെ പരിണാമ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകമായ ആ നാഴികക്കല്ല് ശാസ്ത്രജ്ഞർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
ഗവേഷകർ നടത്തിയ ഈ ഹൈ-റെസല്യൂഷൻ സ്കാനിംഗിൽ, ഭ്രൂണത്തിന്റെ താടിയെല്ലുകൾ പൂർണ്ണമായും യോജിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഈ ഒരു പ്രത്യേകത ഇന്നത്തെ സസ്തനികളിലല്ല, മറിച്ച് മുട്ട വിരിഞ്ഞു പുറത്തുവരാനിരിക്കുന്ന ആമകളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ഭ്രൂണങ്ങളിലാണ് സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്. ഈ തെളിവാണ് ലിസ്ട്രോസോറസ് മുട്ടയ്ക്കുള്ളിലായിരുന്നു വികസിച്ചതെന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്താൻ ഗവേഷകരെ സഹായിച്ചത്. വിറ്റ്വാട്ടർസ്രാൻഡ് സർവകലാശാലയിലെ അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ ജൂലിയൻ ബെനോയിറ്റിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘമാണ് ഈ പഠനം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്.
പരിണാമത്തിന്റെ മറ്റൊരു കൗതുകം എന്തെന്നാൽ, ഈ മുട്ടകൾ ഇന്നത്തെ പക്ഷികളുടേതുപോലെ കടുപ്പമുള്ള തോടുകളുള്ളവ ആയിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഏകദേശം 50 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മാത്രമേ കടുപ്പമുള്ള തോടുകൾ പരിണമിച്ചുണ്ടായുള്ളൂ. അതിനാൽ, ലിസ്ട്രോസോറസിന്റെ മുട്ടകൾ തുകൽ പോലെ മൃദുവായ പുറംപാളിയുള്ളവയായിരുന്നു. വരണ്ടതും കഠിനവുമായ മരുഭൂമി സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഈ മൃഗങ്ങൾക്ക്, ഇത്തരം വലിയ തുകൽ മുട്ടകൾ ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹമായിരുന്നുവെന്ന് ഗവേഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
ലിസ്ട്രോസോറസിന്റെ അതിജീവന തന്ത്രം അതിന്റെ മുട്ടകളുടെ വലിപ്പത്തിലും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അന്നത്തെ മറ്റ് സ്പീഷീസുകളെ അപേക്ഷിച്ച് വലിയ മുട്ടകൾ ഇട്ടിരുന്നതിനാൽ, കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിരിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ അത്യാവശ്യം വളർച്ചയും കരുത്തും കൈവരിച്ചിരുന്നു. ഇത് അവർക്ക് വേട്ടക്കാരിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും വേഗത്തിൽ സ്വന്തമായി ആഹാരം കണ്ടെത്താനും സഹായിച്ചു. അതിവേഗം പക്വത പ്രാപിച്ച് പ്രത്യുത്പാദന ശേഷി കൈവരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതാണ് ആ വലിയ വംശനാശത്തെ അതിജീവിക്കാൻ ഈ ജീവികളെ സഹായിച്ച പ്രധാന ഘടകം.
ഏറ്റവും രസകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം മുലയൂട്ടലിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ നിഗമനങ്ങളാണ്. സസ്തനികൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പാൽ കൊടുക്കുന്നത് അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെന്നാണ് നാം കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ, പുതിയ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് സസ്തനികളുടെ പൂർവ്വികർ തങ്ങളുടെ തുകൽ മുട്ടകളെ ഈർപ്പമുള്ളതാക്കി വെക്കാനാണ് ആദ്യം ചില ദ്രാവകങ്ങൾ സ്രവിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയതെന്നാണ്. കാലക്രമേണ ഈ പ്രക്രിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്ന മുലയൂട്ടലായി പരിണമിച്ചു എന്നാണ് ഗവേഷകർ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പ് എന്നത് വെറുമൊരു യാദൃശ്ചികതയല്ല, മറിച്ച് സാഹചര്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള കഴിവാണെന്ന് ഈ ഫോസിൽ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. 250 ദശലക്ഷം വർഷം പഴക്കമുള്ള ഈ ഭ്രൂണം, ഇന്നത്തെ സസ്തനികൾ പ്രസവിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് എങ്ങനെ എത്തിച്ചേർന്നു എന്നതിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രധാന പാലമായി മാറുന്നു. ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ എടുത്താണ് നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ മുട്ടയിടുന്നതിൽ നിന്നും സസ്തനികളുടേതായ സവിശേഷതകളിലേക്ക് പരിണമിച്ചത്.
എഡിൻബർഗ് സർവകലാശാലയിലെ പ്രൊഫസർ സ്റ്റീവ് ബ്രൂസാറ്റ് വിശേഷിപ്പിച്ചത് പോലെ, ഇതൊരു “ഭംഗിയുള്ള ഫോസിൽ” മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ വംശത്തിന്റെ വിജയഗാഥയുടെ ആദ്യ അധ്യായം കൂടിയാണ്. സസ്തനികൾ ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ലിസ്ട്രോസോറസിനെപ്പോലുള്ള ജീവികൾ നടത്തിയ അതിജീവന പോരാട്ടങ്ങളുണ്ട്. ഇനിയും ചുരുളഴിയാത്ത ഒട്ടേറെ രഹസ്യങ്ങൾ ഈ ഫോസിലുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകാം.
നമ്മുടെ ഉത്ഭവം എവിടെനിന്നാണെന്നും എങ്ങനെയുള്ള മാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുവന്നതെന്നും അറിയുന്നത് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന് എപ്പോഴും കൗതുകകരമാണ്. ലിസ്ട്രോസോറസിന്റെ ഈ കൊച്ചു ഭ്രൂണം നൽകുന്ന പാഠം വ്യക്തമാണ്: എത്ര വലിയ പ്രതിസന്ധികളെയും നേരിടാൻ പ്രകൃതി ജീവജാലങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന അത്ഭുതകരമായ വഴികളാണ് പരിണാമം. സസ്തനികളുടെ ഈ ചരിത്രപരമായ കണ്ടെത്തൽ ശാസ്ത്രലോകത്ത് പുതിയ വാതിലുകൾ തുറക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്.