ഓക്സ്ഫഡ്: ഭൂമിയിലെ കോടിക്കണക്കിന് വരുന്ന മനുഷ്യരിൽ ഏകദേശം 90 ശതമാനം പേരും വലതുകൈപ്പത്തിയെ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്നവരാണ്. ചരിത്രാതീത കാലം മുതൽ ഇന്നുവരെ, വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളിലും ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലും ഒരുപോലെ നിലനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യവർഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സവിശേഷതകളിലൊന്നാണിത്. മനുഷ്യരൊഴികെ മറ്റൊരു പ്രൈമേറ്റ് (കുരങ്ങുവർഗങ്ങൾ) ജീവിവർഗത്തിലും ഇത്രയും ശക്തമായ ഒരു ഏകപക്ഷീയ മുൻഗണന കാണാനാവില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ മാത്രം അമിതമായി വലംകൈയ്യനായി മാറിയത്? പതിറ്റാണ്ടുകളായി ശാസ്ത്രലോകത്തെ കുഴപ്പിച്ചിരുന്ന ഈ ചോദ്യത്തിന് ഇപ്പോൾ ഓക്സ്ഫോർഡ് സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ കൃത്യമായ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യ പരിണാമത്തിന്റെ രണ്ട് നിർണായക ഘട്ടങ്ങളായ ‘നിവർന്നു നടപ്പും’ ‘വലിയ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയുമാണ്’ നമ്മെ വലംകൈയ്യന്മാരാക്കി മാറ്റിയതെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രമാസികയായ ‘PLOS ബയോളജി’യിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ ഗവേഷണം, പ്രൈമേറ്റ് വിഭാഗത്തിലെ വലിയൊരു ഡാറ്റാബേസിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. 41 ഇനങ്ങളിൽപ്പെട്ട 2,025 കുരങ്ങുകളിലും വലിയ കുരങ്ങുകളിലും നിന്നുള്ള വിവരങ്ങളാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിശകലനം ചെയ്തത്. ഓക്സ്ഫോർഡ് സ്കൂൾ ഓഫ് ആന്ത്രോപോളജി ആൻഡ് മ്യൂസിയം എത്നോഗ്രഫിയിലെ ഡോ. തോമസ് എ. പുഷെൽ, റേച്ചൽ എം. ഹർവിറ്റ്സ്, റീഡിംഗ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസർ ക്രിസ് വെൻഡിറ്റി എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു ഈ ബൃഹത് പഠനം. ‘ബയേസിയൻ പരിണാമ മോഡലിംഗ്’ എന്ന ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ഉപകരണങ്ങളുടെ ഉപയോഗം, ഭക്ഷണക്രമം, ജീവിക്കുന്ന ആവാസവ്യവസ്ഥ, ശരീരഭാരം, സാമൂഹിക ഘടന, തലച്ചോറിന്റെ വലിപ്പം, ചലന രീതികൾ തുടങ്ങി കൈകളുടെ ഉപയോഗത്തെ സ്വാധീനിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള എല്ലാ ഘടകങ്ങളും അവർ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു.
ആദ്യഘട്ടത്തിൽ, കൈകളുടെ ഉപയോഗത്തിൽ മനുഷ്യൻ മറ്റ് ജീവികളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തനാണെന്നാണ് തോന്നിയത്. എന്നാൽ, ഗവേഷകർ രണ്ട് പ്രധാന ഘടകങ്ങളെ മുൻനിർത്തി ഡാറ്റ പുനഃപരിശോധിച്ചപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ ഫലമാണ് ലഭിച്ചത്. തലച്ചോറിന്റെ വലിപ്പവും, നിവർന്നു നടപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന കൈകാലുകളുടെ നീളവും തമ്മിലുള്ള അനുപാതവും കണക്കിലെടുത്തപ്പോൾ, മനുഷ്യൻ മറ്റ് പ്രൈമേറ്റുകളിൽ നിന്ന് ജൈവികമായി വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമായി. അതായത്, മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ ഘടനയിലുണ്ടായ സ്വാഭാവിക മാറ്റങ്ങളുടെ തുടർച്ച മാത്രമായിരുന്നു ഈ വലംകൈ പ്രവണത.
മനുഷ്യൻ നാലുകാലിൽ നിന്നും മാറി രണ്ട് കാലുകളിൽ നിവർന്നു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ് ഈ പരിണാമത്തിലെ ആദ്യത്തെ വലിയ വഴിത്തിരിവ്. രണ്ട് കാലുകളിൽ ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ മനുഷ്യന്റെ കൈകൾ ചലന ആവശ്യങ്ങളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും സ്വതന്ത്രമായി. ഇത് കൈകൾക്ക് കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണവും ഏകോപിതവുമായ ജോലികൾ ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി. വേട്ടയാടാനും ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനും കൈകൾ പാകപ്പെട്ടു. ഇതിന് പിന്നാലെ മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിന് സംഭവിച്ച വൻ വികാസം ഈ ശീലത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി. തലച്ചോറിന്റെ ഇടതുഭാഗമാണ് ശരീരത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ, സങ്കീർണ്ണമായ ചിന്തകളും ആശയവിനിമയ ശേഷിയും വളർന്നതോടെ തലച്ചോറിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിന് പ്രാധാന്യം കൂടി. ഇത് സ്വാഭാവികമായും മനുഷ്യരിൽ വലംകൈയ്യൻ പ്രവണതയ്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടി എന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ നിഗമനം.
“മനുഷ്യന്റെ കൈകളുടെ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രമുഖ സിദ്ധാന്തങ്ങളെല്ലാം ഒരൊറ്റ ചട്ടക്കൂടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് പരീക്ഷിക്കുന്ന ആദ്യ പഠനമാണിത്,” ഡോ. തോമസ് എ. പുഷെൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. “നമ്മെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരാക്കി മാറ്റിയ ചില സവിശേഷതകളുമായി, പ്രത്യേകിച്ച് നിവർന്നു നടക്കുന്ന ശീലവും വലിയ തലച്ചോറിന്റെ പരിണാമവുമായി, വലംകൈ ശീലം ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.”
ആധുനിക മനുഷ്യരിൽ മാത്രമല്ല, വംശനാശം സംഭവിച്ച നമ്മുടെ മുൻഗാമികളായ മനുഷ്യവർഗങ്ങളിലും ഈ കൈപ്പത്തി മുൻഗണന എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്ന് ഗവേഷക സംഘം കണക്കുകൂട്ടി. മനുഷ്യന്റെ ആദ്യകാല പൂർവ്വികരായ ‘ആർഡിപിത്തേക്കസ്’ ‘ഓസ്ട്രലോപിത്തേക്കസ്’ എന്നിവരിൽ ഇന്നത്തെ വലിയ കുരങ്ങുകളെപ്പോലെ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ വലംകൈ മുൻഗണന ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ, പരിണാമ വഴിയിൽ ‘ഹോമോ’ ജനുസ്സിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെ ചിത്രം മാറിമറിഞ്ഞു. ഹോമോ ഇറക്റ്റസ്, ഹോമോ എർഗാസ്റ്റർ, നിയാണ്ടർത്തലുകൾ എന്നിവരിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും വലംകൈ ശീലം ശക്തമായി പ്രകടമാകാൻ തുടങ്ങി. ഇത് പിന്നീട് ഹോമോ സാപ്പിയൻസിൽ (ആധുനിക മനുഷ്യൻ) എത്തിയപ്പോൾ പരമാവധിയിലെത്തി.
എന്നാൽ ഈ പരിണാമ ചരിത്രത്തിൽ രസകരമായ ഒരു അപവാദവുമുണ്ട്. ഇന്തോനേഷ്യയിൽ നിന്നും ഫോസിലുകൾ കണ്ടെടുത്ത, ചെറിയ ശരീരഘടനയുള്ള ‘ഹോബിറ്റ്’ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ‘ഹോമോ ഫ്ലോറെസിയൻസിസ്’ (Homo floresiensis) എന്ന വംശനാശം വന്ന മനുഷ്യരിലായിരുന്നു അത്. ഇവരിൽ വലംകൈ ശീലം വളരെ ദുർബലമായിരിക്കുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രവചിക്കുന്നത്. കാരണം, ഇവരുടെ തലച്ചോറ് വളരെ ചെറുതായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല, മരങ്ങളിൽ കയറുന്നതും നിലത്തു നടക്കുന്നതുമായ ഒരു സമ്മിശ്ര ജീവിതരീതിയായിരുന്നു അവരുടേത്. ഇത് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ നിഗമനങ്ങളെ കൂടുതൽ ശരിവയ്ക്കുന്നു.
ഈ വലിയ കണ്ടെത്തലുകൾക്കിടയിലും ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. ജനസംഖ്യയിലെ 10 ശതമാനം വരുന്ന മനുഷ്യരിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോഴും ‘ഇടംകൈയ്യൻ’ സ്വഭാവം നിലനിൽക്കുന്നത് എന്നതിന് പൂർണ്ണമായ ഉത്തരം നൽകാൻ ഈ പഠനത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കൂടാതെ, പിൽക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക ഘടകങ്ങൾ ഈ വലംകൈ ശീലത്തെ എത്രത്തോളം സ്വാധീനിച്ചു എന്നതും പഠനവിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
എങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ മാത്രമല്ല കംഗാരുക്കൾ, തത്തകൾ തുടങ്ങിയ ചില പ്രത്യേക ജീവിവർഗങ്ങളിലും ഇത്തരം അവയവ മുൻഗണനകൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇത് കാണിക്കുന്നത് ജീവലോകത്ത് ഒട്ടാകെ പടർന്നുകിടക്കുന്ന വിപുലമായ ചില പരിണാമ നിയമങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് നമ്മൾ വലംകൈയ്യന്മാരായി മാറിയതെന്നാണ്. രണ്ട് കാലുകളിൽ നിവർന്നുനിന്ന്, വലിയ ചിന്തകളിലേക്ക് തലച്ചോറ് തുറന്നുവെച്ച ആദിമ മനുഷ്യന്റെ അതേ പരിണാമത്തിന്റെ തുടർച്ച തന്നെയാണ് ഇന്നും നമ്മൾ ഓരോ തവണ വലതുകൈ നീട്ടുമ്പോഴും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നത്.